Range Rover (L405)

 

Το Range Rover (L405) είναι πολυτελές SUV πλήρους μεγέθους που κατασκευάστηκε από τη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία Land Rover, μεταξύ του 2012 και του 2021. Υπήρξε η τέταρτη γενιά της σειράς Range Rover.

Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού το 2012.^[1] Οι πωλήσεις του Range Rover L405 ξεκίνησαν στα τέλη του 2012.

Κινητήρες

Τα πρώτα μοντέλα περιλαμβάνουν μια επιλογή δύο κινητήρων βενζίνης (5.0 λίτρων 375 PS LR-V8 και 510PS LR-V8 Supercharged) και δύο κινητήρων ντίζελ (3.0 λίτρων 258PS TDV6 και 4.4 λίτρων 339PS SDV8), όλοι με 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο

Ειδικότερα στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2013. Τα πρώτα μοντέλα περιελάμβαναν τα 5.0 V8 Vogue (375PS), 5.0 V8 Supercharged Vogue (510PS), Autobiography (510PS) και SV Autobiography Dynamic (550PS).

Αμάξωμα

Το αυτοφερόμενο αμάξωμα (ενιαίο δομικό σύνολο) του L405 είναι εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο, μία πρωτιά για όχημα SUV,^[2] με αποτέλεσμα σημαντική μείωση του βάρους κατά 420 κιλά ως προς την προηγούμενη γενιά. 

 ΠΗΓΗ

 

FIAT

Η FIAT είναι ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία με έδρα το Τορίνο, της Ιταλίας. Το όνομά της αποτελεί ακρωνύμιο της ονομασίας «Fabbrica Italiana Automobili Torino» (Ιταλική Αυτοκινητοβιομηχανία του Τορίνο) και ιδρύθηκε από μία ομάδα επενδυτών, μεταξύ των οποίων και ο Τζιοβάννι Ανιέλλι το 1899.

Ο εγγονός του, ο Τζιάννι Ανιέλλι, ήταν ο πρόεδρος της Fiat από το 1966 μέχρι και το θάνατό του στις 24 Ιανουαρίου 2003. Παρόλα αυτά, από το 1996, κατείχε τη θέση του επίτιμου προέδρου του oμίλου Fiat. Μετά την απομάκρυνσή του, πρόεδρος έγινε ο Πάολο Φρέσκο, ενώ διευθύνων σύμβουλος έγινε ο Πάολο Κανταρέλλα. Ο Ουμπέρτο Ανιέλλι, αδελφός του Τζιάνι Ανιέλλι, έγινε πρόεδρος από το 2002 μέχρι το 2004. Μετά το θάνατο του Ουμπέρτο Ανιέλλι στις 28 Μαΐου 2004, νέος πρόεδρος έγινε ο Λούκα Κορντέρο ντι Μοντετζέμολο, μέχρι πρότινος πρόεδρος της Ferrari (Φερράρι), θυγατρικής του Ομίλου.

Όμως, οι κληρονόμοι της οικογένειας Ανιέλλι ανέλαβαν θέσεις - κλειδιά μέσα στον Όμιλο, μεταξύ των οποίων ο Τζον Έλκαν που έγινε αντιπρόεδρος της εταιρείας στα 28 του χρόνια. Ταυτόχρονα, ο διευθύνων σύμβουλος Τζουζέπε Μόρκιο υπέβαλλε την παραίτησή του και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Σέρτζιο Μαρτσιόνε, την 1η Ιουνίου του 2004.

Από τον Ιανουάριο του 2021 ανήκει στον όμιλο Stellantis. 

ΠΗΓΗ

 

 

 

Kia cee'd

 

To Kia cee'd είναι ένα μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2006 στην Ευρωπαϊκή αγορά από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Kia Motors. Η Kia παρουσίασε στις 28 Σεπτεμβρίου 2006 στην Έκθεση Αυτοκινήτου του Παρισιού το 5-πορτο station wagon στην μορφή παραγωγής του, και ένα 3-πορτο εκθεσιακό. Και τα δύο αυτά μοντέλα άρχισαν να πωλούνται τον Αύγουστο του 2007, μαζί και με ένα 5-πορτο hatchback μοντέλο. Η πρώτη γενιά του, ήταν και το πρώτο μοντέλο της Kia που σχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου στην Ευρώπη και με στόχο το κοινό αυτής της ηπείρου. Επίσης, το Hyundai i30 μοιράζεται την ίδια πλατφόρμα με το Kia cee'd.

Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2012 παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του Kia cee'd, ενώ στο αντίστοιχο Σαλόνι Αυτοκινήτου τον Μάρτιο του 2018 παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάιο του 2018 και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο. Με την εισαγωγή της τρίτης γενιάς του, το μοντέλο μετονομάστηκε σε Kia Ceed. Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2019, η Kia Motors παρουσίασε το Kia XCeed, μια crossover SUV εκδοχή με βάση το Ceed τρίτης γενιάς. 

 

ΠΗΓΗ

 

Mercedes-Benz

 Mercedes-Benz (προφέρεται: [mɛʁˈtseːdəsˌbɛnts]) είναι γερμανική εταιρεία κατασκευής πολυτελών επιβατικών αυτοκινήτων με ιδιαίτερα υψηλές απαιτήσεις, καθώς και φορτηγών.

Παλαιότερα η εταιρεία ονομαζόταν επίσημα Daimler-Benz AG, και το Mercedes ήταν μόνο το όνομα των αυτοκινήτων της. Ιδρύθηκε στη σημερινή της μορφή, υπό την ονομασία Mercedes-Benz, στις 28 Ιουνίου 1926, με την ένωση των εταιρειών Daimler-Motoren-Gesellschaft και Benz & Cie.

Στην Ελλάδα κατασκεύαζε λεωφορεία Mercedes-Benz η εταιρεία Βιαμάξ. Το 1982 ιδρύθηκε η Mercedes-Benz Ελλάς, η οποία είναι κατά ποσοστό 100% θυγατρική της αντίστοιχης γερμανικής.

Η Daimler A.G., όπως ονομάζεται σήμερα η μητρική εταιρεία, είναι η μεγαλύτερη παραγωγός εταιρεία φορτηγών παγκοσμίως και η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός εταιρεία πολυτελών αυτοκινήτων.

Οι κυριότεροι ανταγωνιστές της είναι η BMW, η Audi, η Volvo, η Lexus, η Jaguar και η DS Automobiles (η πολυτελής θυγατρική της Citroën), ενώ ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, στη Μέση Ανατολή και στην Κίνα είναι και οι Cadillac και Lincoln.

Σύμβολο

Το τριάκτινο αστέρι, που έχει εμπνευστεί ο Γκότλιμπ Ντάιμλερ και συμβολίζει τον εκσυγχρονισμό των μεταφορών σε στεριά, αέρα και θάλασσα, υιοθετήθηκε το 1909, επτά δηλαδή χρόνια μετά το όνομα «Mercedes» και τοποθετήθηκε στο μπροστινό μέρος των αυτοκινήτων της από το 1910 και μετά. 

 ΠΗΓΗ

 

Volkswagen Golf

ο Volkswagen Golf είναι ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen από τις 29 Μαρτίου 1974 έως και σήμερα. Μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει 8 γενιές του μοντέλου και συνολικά είναι το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο της Volkswagen, με την παραγωγή του να φτάνει τα 27.190.000 αντίτυπα τον Μάιο του 2010,^[1], ενώ το 2019 έφτασε τα 35 εκατομμύρια αυτοκίνητα μέσα σε 45 χρόνια εμπορικής παρουσίας, από τα οποία τα 26 εκατομμύρια κατασκευάστηκαν στο Βόλφσμπουργκ, Γερμανία, την έδρα της εταιρείας. Από το 2012 ξεκίνησε εγχώρια παραγωγή και στο Τσβίκαου της Γερμανίας.

Αντικατέστησε με επιτυχία, το καλοκαίρι του 1974, το Volkswagen Beetle (Σκαραβαίο), το οποίο όμως συνέχισε τότε να κατασκευάζεται και η παραγωγή του στο Μεξικό έφτασε έως τις 30 Ιουλίου 2003. Το Golf διατήρησε την υψηλή δημοτικότητα του προκατόχου του και μάλιστα στις 25 Ιουνίου 2002, όταν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Βόλφσμπουργκ βγήκε το Golf με αύξοντα αριθμό 21.517.415, ο συνολικός αριθμός αντιτύπων του ξεπέρασε αυτόν του κλασικού Σκαραβαίου, που όμως είχε παραχθεί σε μία μόνο γενιά. Μέχρι σήμερα, το Golf έχει κερδίσει δύο φορές το βραβείο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς: η τρίτη γενιά, για το 1992,^[2] και η έβδομη γενιά, για το 2013,^[3] ενώ όλες οι γενιές του μοντέλου ήταν μεταξύ των φιναλίστ για τον τίτλο. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές του Golf στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους, είναι το Opel Astra και το Ford Focus.

Το Golf έχει διατεθεί σε αρκετούς τύπους αμαξώματος: 3-πορτο hatchback (η δημοφιλέστερη έκδοση τα πρώτα χρόνια^[4]) 5-πορτο hatchback, 5-πορτο station wagon (Golf Variant, από το 1993), 2-πορτο καμπριολέ (Cabriolet και Cabrio, 1979 - 2002 και 2011 - 2016), 5-πορτο πολυμορφικό MPV (Golf Plus, από το 2005, στην 5η και στην 6η γενιά, ενώ στην 7η γενιά αντικαταστάθηκε από την εκδοχή Golf Sportsvan). Διαχρονικά, υπάρχει και 4-πορτη sedan έκδοση του Golf με διάφορα ονόματα, αναλόγως με τη γενιά και με τις χώρες κυκλοφορίας, με το συνηθέστερο όνομα για το σεντάν να είναι το Volkswagen Jetta, αλλά επίσης και ως Volkswagen Vento (από το 1992) και ως Volkswagen Bora (από το 1999). Επιπλέον, πολλά ακόμα μοντέλα αρκετών εταιρειών του Ομίλου Volkswagen βασίζονται στο Golf.

Η ονομασία Golf προήλθε από τη γερμανική λέξη Golfstrom, το λεγόμενο Ρεύμα του Κόλπου (στα αγγλικά Gulf Stream), αλλά συμπίπτει και με το ομώνυμο άθλημα του γκολφ.

 ΠΗΓΗ

                                                        

Honda

 

Η Honda Motor Company (ιαπωνικά: 本田技研工業株式会社, προφέρεται: [hoɴda]) είναι βιομηχανία με έδρα το Τόκιο της Ιαπωνίας. Η εταιρεία ιδρύθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1948 και πήρε την ονομασία της από τον Ιάπωνα κατασκευαστή Σοϊτσίρο Χόντα. Κατασκευάζει, μεταξύ άλλων, αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες και άλλα συστήματα με εφαρμογή μηχανών εσωτερικής καύσης. Η Honda είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσικλετών παγκοσμίως και ο Νο. 1 κατασκευαστής κινητήρων ευρείας παραγωγής.

Επίσης, η Honda είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσικλετών στην Ιαπωνία, από τότε που άρχισε την παραγωγή τους το 1955, και το 2001 έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη, ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία.^[1][2] Το 2002, φέρνοντας στο προσκήνιο μοντέλα υψηλής τεχνολογίας, όπως το Honda NSX και το Honda S2000, η Honda πέρασε στην πρωτιά και έγινε η νούμερο 1 ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία, ρίχνοντας για λίγα χρόνια στη δεύτερη θέση την Toyota. Μάλιστα είναι και η μάρκα που με βάση σχετικές μελέτες έχει τις λιγότερες βλάβες στους κινητήρες τους οποίους κατασκευάζει, καθώς οι κινητήρες της είναι ελαττωματικοί σε μόλις 1 στα 344 οχήματα (ποσοστό ζημιών 0,29%).^[3]

Οι επιτυχίες αυτές, την έχουν ωθήσει σε ανταγωνισμό ακόμα και εναντίον μεγάλων γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών, όπως η Mercedes-Benz, η BMW και η Audi. Η μεγαλύτερη επιτυχία της εταιρείας ήταν το Honda NSX και σε τέτοιο βαθμό που το 2016 αναβίωσε το όνομα αυτό σε ένα νέο μοντέλο. Αξιόπιστα και δημοφιλή σε παγκόσμια κλίμακα, είναι επίσης μοντέλα όπως το Civic, το Accord και το CR-V, που διαχρονικά έχουν εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως.

Τα τελευταία χρόνια έχει δώσει έμφαση και στην αεροναυπηγική, αεροδιαστημική και ρομποτική.

Ιστορία

Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο ιδρυτής της Honda, Σοϊτσίρο Χόντα είχε κλίση προς τα αυτοκίνητα. Εργάστηκε ως μηχανικός στο γκαράζ Art Shokai, όπου ρύθμιζε αυτοκίνητα που συμμετείχαν σε αγώνες. Το 1937, με χρηματοδότηση από τη γνωριμία του Κάτο Σιχίρο, ο Χόντα ίδρυσε την Tokai Seiki (Eastern Sea Precision Machine Company) για την κατασκευή δακτυλίων εμβόλου έξω από το γκαράζ Art Shokai.^[4] Μετά τις αρχικές αποτυχίες, η Tokai Seiki κέρδισε ένα συμβόλαιο για την προμήθεια ελατηρίων εμβόλου στην Toyota, αλλά έχασε τη σύμβαση, λόγω της κακής ποιότητας των προϊόντων της.^[4] Κατόπιν φοίτησε σε σχολή μηχανικών χωρίς να αποφοιτήσει, ενώ έπειτα επισκέφθηκε τα εργοστάσια που βρίσκονταν στην Ιαπωνία για να κατανοήσει καλύτερα τις διαδικασίες ελέγχου της ποιότητας της Toyota, ως αποτέλεσμα, από το 1941 η Honda ήταν σε θέση να παράγει μαζικά δακτυλίους εμβόλου αποδεκτούς από την Toyota, χρησιμοποιώντας μια αυτοματοποιημένη διαδικασία που θα μπορούσε να υλοποιηθεί ακόμη και από ανειδίκευτους εργάτες.^[4]

^πηγη 

                                            

Toyota

 

Η Toyota Motor Corporation (ιαπωνικά: トヨタ自動車株式会社) είναι ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία που εδρεύει στην πόλη Τογιότα, στο Αϊτσί της Ιαπωνίας. Το 2016 η πολυεθνική εταιρεία διέθετε 346.219 εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο και την άνοιξη του 2019 έφτασε τους 370.870 εργαζόμενους. Επίσης, από το Μάρτιο του 2013 είναι η δέκατη τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο με βάση τα έσοδα. Τον Ιούλιο του 2012, η εταιρεία ανέφερε ότι παρήγαγε το 20.000.000-ό της όχημα. Από τον Νοέμβριο του 2013, είναι επίσης η μεγαλύτερη εταιρεία στην Ιαπωνία από την κεφαλαιοποίηση της αγοράς, καθώς και από τα έσοδα.

Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Τογιόντα Κιιχίρο (Toyoda Kiichiro) το 1940, ως υποπροϊόν από την εταιρεία του πατέρα του, για τη δημιουργία αυτοκινήτων, Toyota Industries. Τρία χρόνια νωρίτερα, το 1937, ενώ ήταν ακόμα τμήμα της Toyota Industries, δημιούργησε το πρώτο της προϊόν, τον κινητήρα Type A, και το 1936 το πρώτο της επιβατικό αυτοκίνητο, το Toyota AA. Σήμερα, η Toyota Motor Corporation έχει στην κατοχή της, τις εξής εταιρείες του ομίλου: Toyota, Lexus, Daihatsu και Hino Motors. Το 2008, η ετήσια παραγωγή και οι ετήσιες πωλήσεις του Ομίλου της Toyota ξεπέρασαν για πρώτη φορά αυτές του Ομίλου της General Motors, κάνοντας την Toyota το νούμερο ένα στον κόσμο! 

 

Η Toyota Motor Corporation (ιαπωνικά: トヨタ自動車株式会社) είναι ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία που εδρεύει στην πόλη Τογιότα, στο Αϊτσί της Ιαπωνίας. Το 2016 η πολυεθνική εταιρεία διέθετε 346.219 εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο και την άνοιξη του 2019 έφτασε τους 370.870 εργαζόμενους. Επίσης, από το Μάρτιο του 2013 είναι η δέκατη τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο με βάση τα έσοδα. Τον Ιούλιο του 2012, η εταιρεία ανέφερε ότι παρήγαγε το 20.000.000-ό της όχημα. Από τον Νοέμβριο του 2013, είναι επίσης η μεγαλύτερη εταιρεία στην Ιαπωνία από την κεφαλαιοποίηση της αγοράς, καθώς και από τα έσοδα.

Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Τογιόντα Κιιχίρο (Toyoda Kiichiro) το 1940, ως υποπροϊόν από την εταιρεία του πατέρα του, για τη δημιουργία αυτοκινήτων, Toyota Industries. Τρία χρόνια νωρίτερα, το 1937, ενώ ήταν ακόμα τμήμα της Toyota Industries, δημιούργησε το πρώτο της προϊόν, τον κινητήρα Type A, και το 1936 το πρώτο της επιβατικό αυτοκίνητο, το Toyota AA. Σήμερα, η Toyota Motor Corporation έχει στην κατοχή της, τις εξής εταιρείες του ομίλου: Toyota, Lexus, Daihatsu και Hino Motors. Το 2008, η ετήσια παραγωγή και οι ετήσιες πωλήσεις του Ομίλου της Toyota ξεπέρασαν για πρώτη φορά αυτές του Ομίλου της General Motors, κάνοντας την Toyota το νούμερο ένα στον κόσμο!

 

πηγη

                                                      

Lamborghini

 

Η Λαμποργκίνι (Ιταλ. Lamborghini) είναι ιταλική εταιρεία κατασκευής σπορ υπεραυτοκινήτων υψηλών επιδόσεων (supercars) και γεωργικών ελκυστήρων (τρακτέρ). Η έδρα της είναι στη Σαντ' Άγκατα Μπολονέζε (Sant 'Agata Bolognese^[1]), κοντά στη Μόντενα, στην επαρχία Μόντενα της Ιταλίας.

Ιστορία

Η εταιρεία Lamborghini ιδρύθηκε το 1963 από τον Φερούτσιο Λαμποργκίνι (Ferruccio Lamborghini^[2]). Το 1963, ο Φερούτσιο Λαμποργκίνι, με απώτερο σκοπό να ανταγωνιστεί τη Ferrari^[3], αποφάσισε να ακολουθήσει το όνειρό του δημιουργώντας τα δικά του «υπερ - αυτοκίνητα», πετυχαίνοντας τα μοντέλα της Lamborghini να αποτελούν σύμβολα της απόδοσης και του πλούτου.

Μετά από μια δεκαετία ανάπτυξης, το 1973 ξέσπασε παγκόσμια οικονομική κρίση και κρίση πετρελαίου. Το 1978 η εταιρεία πτώχευσε, πέρασε αρχικά από τα χέρια Ελβετών επιχειρηματιών για να καταλήξει στην Chrysler η οποία απέτυχε να την κάνει κερδοφόρα. Πουλήθηκε το 1994 σε μια Ινδονησιακή εταιρεία, η οποία με τη σειρά της την μεταπώλησε στην Audi AG, με αποτέλεσμα τον Σεπτέμβριο του 1998 να ενταχθεί στον όμιλο Volkswagen, όπου ανήκει μέχρι σήμερα. Φυσικά, η κατασκευή των Lamborghini συνεχίζει να γίνεται χειροποίητα στο πατρογονικό σπίτι της στην Sant' Agata. Επίσης, σήμερα στην Sant' Agata φιλοξενούνται και τα μουσεία Lamborghini (Museo Lamborghini^[4]), όπου μπορεί ο καθένας να μάθει για την ιστορία αυτών των «υπερ-αυτοκινήτων» και να τα θαυμάσει, καθώς και το μουσείο προς τιμή του εφευρέτη Φερούτσιο Λαμποργκίνι (Museo Ferrucio Lamborghini^[5]).  

Κάτοχοι εταιρείας Lamborghini ^[6]

Χρονολογία	Κάτοχος
1963–1972	Ferruccio Lamborghini
1972–1977	Georges-Henri Rossetti and René Leimer
1977–1984	Receivership
1984–1987	Patrick Mimran
1987–1994	Chrysler Corporation
1994–1995	MegaTech
1995–1998	V'Power and Mycom Sedtco
1998–present	Audi AG

Νέα μοντέλα εισήχθησαν στην αγορά από τότε και επέφεραν μεγάλη οικονομική άνθιση για την εταιρεία. Αλλά κοντά στα τέλη της δεκαετίας του 2000 όπου συνέβησε η παγκόσμια οικονομική κρίση, οι πωλήσεις της Lamborghini μειώθηκαν κάτω από το 50%. 

  ΠHΓΗ

Lancia Delta

                                                             

Lancia Delta ΠΗΓΗ

 

Lancia Delta ήταν το όνομα διαφόρων μοντέλων αυτοκινήτων της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Lancia, όλα της μικρομεσαίας κατηγορίας C. Η πρώτη γενιά της Delta κατασκευαζόταν από τον Σεπτέμβριο του 1979 έως το 1994 και η δεύτερη από τον Μάρτιο του 1993 έως τον Αύγουστο του 1999, χωρίς να υπάρξει στη συνέχεια άμεσος διάδοχος. Από τον Αύγουστο του 2008 έως τον Δεκέμβριο του 2014 παρήχθη ένα ακόμα Delta, με σημαντικά μεγαλύτερες εξωτερικές διαστάσεις και εμφανώς πιο πολυτελή εξοπλισμό από τα παλαιότερα. Όλα τα Delta πρώτης και τρίτης γενιάς διατέθηκαν αποκλειστικά σε 5-πορτη hatchback εκδοχή αμαξώματος, ενώ ειδικότερα η δεύτερη γενιά του προσφέρθηκε ως 3-πορτο και 5-πορτο hatchback. Επίσης, η Delta πρώτης γενιάς εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα το πιο πετυχημένο αυτοκίνητο στα ράλλυ.

Το 2026 θα κυκλοφορήσει η τέταρτη γενιά της Lancia Delta και θα είναι αμιγώς ηλεκτροκίνητη. 

 

Πρώτη γενιά

Lancia Delta πρώτης γενιάς

Lancia Delta 1500 LX του 1982

Lancia Delta GT του 1992
Σύνοψη
Εναλλακτική ονομασία	Saab-Lancia 600
Παραγωγή	Σεπτέμβριος 1979 — 1994
Σχεδιαστής	Τζορτζέτο Τζουτζιάρο (Italdesign)
Αμάξωμα και σασί
Αμάξωμα	5-πορτο hatchback
Διαμόρφωση	Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση / τετρακίνηση
Σχετική εξέλιξη	Lancia Prisma
Σύστημα κίνησης
Κινητήρας	Βενζίνη: 1.1 λίτρα 1.3 λίτρα 1.5 λίτρα 1.6 λίτρα 1.6 λίτρα turbo 2.0 λίτρα Fiat Twin Cam turbo Ντίζελ: 1.9 λίτρα turbodiesel Όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (I4)
Μετάδοση	4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Διαστάσεις
Μεταξόνιο	2.475 χιλιοστά
Μήκος	3.885 χιλιοστά (1979 - 1982) 3.895 χιλιοστά (1982 - 1994)
Πλάτος	1.620 χιλιοστά
Ύψος	1.355 - 1.380 χιλιοστά
Κενό Βάρος	955 - 1.340 κιλά

Στα μέσα Σεπτεμβρίου του 1979, η Lancia παρουσίασε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης το πρώτο της μοντέλο στην μικρομεσαία κατηγορία μετά τη διακοπή της Fulvia Berlina (σεντάν) το 1973. Το εμπορικό όνομα του νέου μοντέλου, ακολούθησε την παράδοση τις εταιρείας να δίνει στα αυτοκίνητά της ονομασίες από το ελληνικό αλφάβητο, ενώ ο εργοστασιακός κωδικός του ήταν «Tipo 831» και είχε αναπτυχθεί υπό τον κωδικό «πρότζεκτ Y 5».^[1]. Για αρκετά χρόνια μετά την έναρξη των πωλήσεων, το Delta ήταν ένα από τα πλέον φουτουριστικής σχεδίασης αυτοκίνητα της κατηγορίας του στην Ευρώπη. Μάλιστα τον Δεκέμβριο του 1979 ψηφίστηκε Ευρωπαϊκό Αυτοκίνητο της Χρονιάς για το 1980.^[2]

Τεχνολογικό υπόβαθρο

Η κατασκευή του πρώτου Delta βασίστηκε στο φθηνότερο Fiat Ritmo, αλλά ήταν αναβαθμισμένη με ακριβότερα εξαρτήματα, όπως π.χ. το σύστημα διεύθυνσης των Lancia Beta και Lancia Gamma, ενώ και η σχεδίασή του, που είχε διαμορφωθεί από τον Τζορτζέτο Τζουτζιάρο της Italdesign, ήταν εντελώς διαφορετική. Γενικά, ήταν ένα ιδιαίτερα σύνθετο και εξελιγμένο αυτοκίνητο σε αυτή την κατηγορία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την πίσω ανάρτηση, που έφερε γόνατα ΜακΦέρσον και διαμήκεις βραχίονες, που συνδυαζόταν με αντιστρεπτική ράβδο, μια αρχιτεκτονική πρωτοφανής τότε στην μικρομεσαία κατηγορία C. Επίσης, είχε δοθεί μεγάλη προσοχή και στην αντοχή του σασί στις δοκιμές πρόσκρουσης, Στις χώρες της Σκανδιναβίας, η SAAB ανέλαβε την πώληση του μοντέλου, υπό την παράλληλη έκδοση Saab 600 του 1980 - 1982, που διατέθηκε μόνο στα κράτη αυτά, ενώ ειδικά για την Ελλάδα κατασκευάστηκε και ένας κινητήρας κυβισμού μόλις 1.116 cm³, για λόγους ευνοϊκότερης φορολογικής αντιμετώπισης.

Λόγω της τότε μεγάλης απήχησης και των σεντάν μοντέλων, τον Νοέμβριο του 1982 μπήκε στην παραγωγή και μια έκδοση του Delta σε εκδοχή 4-πορτο σεντάν 3 όγκων, που διατέθηκε ως Lancia Prisma. Διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Απρίλιο του 1989.

Τα διαθέσιμα κιβώτια ταχυτήτων του αρχικού Delta, αναλόγως με τους κινητήρες, τις εκδόσεις και τα έτη, ήταν 4-τάχυτο μηχανικό, 5-τάχυτο μηχανικό και 3-τάχυτο αυτόματο. 

 

Porsche Cayenne

 

Η Porsche Cayenne είναι ένα μεσαίο πολυτελές SUV αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Porsche, από τον Δεκέμβριο του 2002 έως σήμερα, σε 3 γενιές. Το όνομα του μοντέλου προήλθε από το κόκκινο πιπέρι Καγιέν,^[1][2] ενώ συμπίπτει και με την πόλη Καγιέν της Γαλλικής Γουιάνας, καθώς από την πόλη αυτή πήρε το όνομά του το πιπέρι Καγιέν.

Κατά την εισαγωγή της, στα τέλη του 2002, η Porsche Cayenne έγινε το πρώτο μοντέλο της Porsche με κινητήρα V8 από το 1995, όταν έληξε η παραγωγή της Porsche 928. Επίσης, έγινε το πρώτο SUV στην ιστορία της εταιρείας, η πρώτη Porsche με δυνατότητες κίνησης εκτός δρόμου μετά τα τρακτέρ Porsche Super και Porsche Junior, που είχαν αποσυρθεί από την παραγωγή το 1963, καθώς και η πρώτη στην ιστορία Porsche με 4 ή 5 (ανάλογα με τον ορισμό) πόρτες, αντί για 2. 

Διαχρονικά, σε όλες τις γενιές της, η Cayenne έχει εξελιχθεί από κοινού με την Volkswagen και συγγενεύει τεχνικά με το Volkswagen Touareg και τα Audi Q7 και Audi Q8, με αποτέλεσμα να έχει αυτοφερόμενο αμάξωμα (ενιαίο δομικό σύνολο). Τρεις γενιές του μοντέλου έχουν παραχθεί μέχρι σήμερα, με την πρώτη να κατασκευάζεται από τον Δεκέμβριο του 2002 έως τον Μάιο του 2010 και τη δεύτερη από τον Μάρτιο του 2010 έως τον Αύγουστο του 2017, ενώ η τρίτη αποκαλύφθηκε επίσημα στις 29 Αυγούστου 2017, σχεδόν ταυτόχρονα με την έναρξη της παραγωγής της, και κυκλοφόρησε ως μοντέλο 2018. Οι δύο πρώτες γενιές του, κατασκευάζονταν κυρίως στις εγκαταστάσεις της Volkswagen στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, ενώ η προσθήκη του σαλονιού και ο τελικός τεχνικός έλεγχος γινόταν στη Λειψία, της Γερμανίας. Ωστόσο, από την έναρξη της παραγωγής της τρίτης γενιάς, η συναρμολόγηση γίνεται εξ ολοκλήρου στη Μπρατισλάβα.  

Η εισαγωγή της πρώτης Cayenne αρχικά αναστάτωσε πολλούς καθαρόαιμους οπαδούς της Porsche και προκάλεσε προβληματισμό σε αρκετούς εκπροσώπους από τον Τύπο αυτοκινήτου, καθώς θεωρήθηκε τότε ως μια προσπάθεια να διευρύνει την απήχησή της εταιρείας σε εντελώς νέες κατηγορίες υποψήφιων αγοραστών, πέρα από τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς της. Γενικώς αντιμετωπίστηκε τότε ως μια κίνηση ενάντια στην παράδοση της εταιρείας, η οποία έως τότε δεν είχε ποτέ εισάγει μοντέλο με πάνω από 2 πόρτες, και ήρθε σε αντίθεση με τις συνήθεις προσφορές της, με ελαφριά 2-πορτα σπορ αυτοκίνητα με τον κινητήρα πίσω, όπως η Porsche 911. Ωστόσο, η Porsche την θεώρησε αναγκαία, έχοντας αντιληφθεί ότι είχε γίνει πλέον επιτακτική η ανάγκη για ένα τρίτο μοντέλο, που θα μπορούσε να καταφέρει πολύ ευρύτερη αποδοχή και δημοτικότητα από τις Boxster και 911.

Ο αποφασιστικός παράγοντας που ώθησε τότε την Porsche να εισέλθει στην κατηγορία των πολυτελών SUV, αντί να παρουσιάσει μια πολυτελή σπορ σεντάν λιμουζίνα (τελικώς όμως, το 2009 έγινε και αυτό, καθώς προσέθεσε τότε στην παλέτα της και την Porsche Panamera) ή ένα πολυμορφικό (MPV) όπως είχε εξεταστεί επίσης τότε ως ενδεχόμενο, ήταν μια σχετική έρευνα αγοράς, που εντόπισε τότε 3 κρίσιμες παραμέτρους:^[3]

Το σαλόνι μιας Porsche Cayenne πρώτης γενιάς του 2007.

• Η ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση της απήχησης των SUV, ιδίως στις ΗΠΑ, την μεγαλύτερη αγορά της Porsche, αλλά και στην Ευρώπη.
• Το γεγονός ότι την τότε εποχή το 70% των ιδιοκτητών Porsche είχαν στην κατοχή τους τουλάχιστον δυο ακόμα αυτοκίνητα, με το ένα από αυτά να είναι συνήθως SUV, με αποτέλεσμα την απώλεια της ευκαιρίας για την Porsche να προσελκύσει τους πελάτες της σε αγορά επιπλέον μοντέλων της, χάνοντας έτσι πωλήσεις.
• Οι υψηλές πωλήσεις των πολυτελών SUV από τους εγχώριους ανταγωνιστές Mercedes-Benz και BMW, οι οποίοι είχαν τότε πρόσφατα εισάγει τα εξαιρετικά δημοφιλή Mercedes-Benz M-Class W163 τον Σεπτέμβριο του 1997 και BMW X5 E53 τον Δεκέμβριο του 1999, επίσης ενάντια στην έως τότε παράδοσή τους.

Τελικώς, η προσθήκη της Cayenne στην παλέτα της Porsche απεδείχθη σωστή κίνηση, καθώς το μοντέλο σύντομα απέσπασε εγκωμιαστικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το ευρύ κοινό για τους ισχυρούς κινητήρες της, το άριστο κράτημα και οδική συμπεριφορά της, τα εντυπωσιακά επίπεδα εξοπλισμού της, τον πολυτελή διάκοσμο στο σαλόνι της και τα υψηλά επίπεδα αξιοπιστίας της.^[4] Ως αποτέλεσμα, γνώρισε μεγάλη εμπορική απήχηση, αναλογικά με την υψηλή τιμή της, και μάλιστα τον Ιούλιο του 2013 η συνολική παραγωγή της έφτασε τα 500.000 αντίτυπα.^[5]

Επίσης, ήδη από τα πρώτα χρόνια παραγωγής της, εξελίχθηκε σε ένα status symbol, με εξαιρετικά υψηλό ίματζ, σε βαθμό που να θεωρηθεί, ήδη από την πρώτη γενιά του, ως το μοντέλο με τον άτυπο τίτλο «ο ηγέτης των SUV». Το εντυπωσιακό ήταν ότι, με όλα αυτά τα στοιχεία, ώθησε και άλλες εταιρείες πολυτελείας με πολύ υψηλότερη τιμολόγηση των μοντέλων τους να δημιουργήσουν ακόμα πιο ακριβά και πολυτελή SUV, όπως την Rolls-Royce Cullinan, την Bentley Bentayga και την Lamborghini Urus, τα οποία όμως απευθύνονται σε πολύ μικρότερο κύκλο.

  ΠΗΓΗ